فضایی برای به اشتراک گذاشتن تحلیل های ناظر بر تحولات و آموزه های حقوق | زندگی بهتر در سایه ی اخلاق و فرهنگ حقوقی

آموزش حقوق از کودکی

آموزش حقوق از کودکی

هر جامعه ای دارای قوانین، مقررات و اصولی است که نیاز هست عموم افراد جامعه خصوصاً کودکان با آنها آشنا شوند. دستیابی به این حقوق و حقوق شهروندی نه تنها می تواند در بهبود روند زندگی کودکان موثر باشد بلکه هزینه های نگهداشت جامعه را نیز در آینده نیز بسیار کاهش می دهد و جامعه را به سمت جامعه قانون مدار سوق خواهد داد؛ مسلماً این دستیابی حاصل نخواهد شد مگر با آموزش در خانه و مدرسه

اگر آموزش و پرورش را متکی بر چهار پایه اصلی والدین، دانش آموز، معلم و ساختار نظام آموزشی بدانیم. به طور قطع اهمیت دانش آموز در این مربع از سه راس دیگر بیشتر است. اما متاسفانه دانش آموزان در مقایسه با سه وجه دیگر بیشتر مورد غفلت و بی مهری قرار گرفته اند. باید به این نکته توجه داشت که این بی مهری و غفلت در مورد کودکان فقط مدارس را در بر نمی گیرد و در کل جامعه، بسته به عوامل مختلف، کم یا زیاد مشاهده می شود و کودکان آنگونه که باید مورد توجه و حمایت حقوقی قرار نمی گیرند، لذا اهمیت بیش از پیش آموزش آموزه های حقوقی و قانونی به کودکان و اطلاع از حقوق شهروندی و قانونی احساس نیاز می شود.

 

پایه و اساس حقوق و خصوصاً حقوق شهروندی، آموزش در طبقات مختلف جامعه است؛ آموزش حقوق و خصوصاً حقوق شهروندی را می توان به ۳ سطح خرد، اداری و سازمانی تقسیم بندی کرد؛ این آموزش باید از کودکی در وجود انسان ها نهادینه شود که در این میان نقش خانواده و آموزش و پرورش از سایرین از بقیه مهم تر و سخت تر خواهد بود، اما متاسفانه آنچه ما امروزه شاهد ان هستیم کودکانی بدون یادگیری حقوق که به سنین جوانی و نوجوانی می رسند و با آزمون و خطاهای بسیار شروع به تجربه و نه آموزش حقوق و حقوق شهروندی خود می کنند، که بنا به آمار دختران در این حوزه آسیب پذیر تر از پسران نیز هستند.

هیچکس با حق و حقوق به دنیا نمی‌آید و این جوامع هستند که تصمیم می‌گیرند که چه حقوقی به شهروندان خود بدهند و چه قوانینی را در نظر بگیرند. آنچه مسلم است خانواده، امن‌ترین و سالم‌ترین کانون در دوره رشد کودک است، به همین دلیل لازم است در چنین کانونی آموزش‌های اولیه برای روش زﯾﺴـﺘﻦ در ﯾـﮏ ﺷـﻬﺮ ﺑـﺮ ﻃﺒﻖ اﺻﻮل و قواعد و ﻗﻮاﻧﯿﻦ خاص و هوشیاری کودکان در برابر حقوق شهروندی و خطرات بی‌توجهی به قانون ارائه شود و این آموزش ها می تواند در مدرسه تکمیل شود.

از این رو ایجاد شبکه های تخصصی برای کودکان با توجه به حساسیت های تربیتی که در این گروه مشاهده می شود، امری لازم و ضروری است.

که در این بین می بایست از اثر گذاری زبان تصویر در آموزش حقوق و خصوصاً حقوق شهروندی به کودکان، که بسیار گویا و تاثیر گذار است بهره برد و به همین خاطر می باید برنامه های متنوعی در قالب های داستانی ساخته و در شبکه های مختلف به نمایش گذاشته شود.

وقتی از آموزش کودکان و حقوق شهروندی صحبت می کنیم منظور فقط این نیست که حقوقی رایج و متعارف مانند سایر واقعیات زندگی و در شمار دانش های بشری و به عنوان رسالت متعارف مدرسه از نسلی به نسل دیگر آموزش داده شود، بلکه بالاتر از آن است. رسالت دیگر این آموزش همسنگ و همتراز کردن آگاهی‌های فردی از حقوقی است که همه افراد جامعه چنان که باید از آن برخوردار نیستند یا از حق برخورداری از آن آگاهی ندارند.

امروزه جوامع پیشرفته جوامعی هستند که آموزش فرهنگی آنها از جمله درک و شناختشان از حقوق شهروندی، از درون خانواده و از والدین آغاز می‌شود. آموزش خانوادگی نیاز به سواد و فرهنگی متناسب با شرایط زمان دارد. حال اگر والدین واجد چنان صلاحیتی نباشند، چگونه می‌توانند آغازگر آموزش فرهنگی فرزندان خود باشند؟

لذا می بایست آموزش مسائلی همچون

استاندارد مطلوب زندگی

حریم خصوصی

حق داشتن هویت شخصی

محافظت در برابر خشونت و جنايت

ملاقات با دوستان و بازی کردن

زندگی در محیط مناسب و سالم

برخورداری از امکانات مشابه

کار در گروه

مسولیت نسبت به جامعه و احساس تعلق

انجام تعهد

هوشیاری در برابر سو استفاده

مشارکت در نظر گرفتن دیگران

برقراری ارتباط با دیگران

شناخت خطر

تفکر انتقادی درباره شواهد و مسایل

برای والدین و کودکان به عنوان لازم و ملزوم و مکمل یکدیگر در دستور کار مسئولان امر قرار گیرد

آموزش حقوق از کودکی

مهدی مقسومی

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.